avś_07.018.01.

प्र॒ नभस्व पृथिवि भिन्द्धी॑दं॒ दिव्यं॒ न॒भः ।
उद्नो॒ दिव्य॒स्य नो धातर् ई॒शानो वि॒ ष्या दृ॒तिम् ॥१॥

prá nabhasva pr̥thivi bhinddhī̀dáṃ divyáṃ nábhaḥ |
udnó divyásya no dhātar ī́śāno ví ṣyā dŕ̥tim ||1||

Разверзнись, земля!
Расколи эту небесную хлябь!
Развяжи для нас кожаный мешок
С небесной водой, о Дхатар-владыка!

Burst open, Prithvi, and cleave asunder this celestial cloud.
Untie, O Dhātar—for thou canst—the bottle of the breast of
heaven.

avś_07.018.02.

न॒ घ्रं॒स् तताप न॒ हिमो॒ जघान प्र॒ नभतां पृथिवी॒ जीर॒दानुः ।
आ॒पश् चिद् अस्मै घृत॒म् इ॒त् क्षरन्ति य॒त्र सो॒मः स॒दम् इ॒त् त॒त्र भद्र॒म् ॥२॥

ná ghráṃs tatāpa ná himó jaghāna prá nabhatāṃ pr̥thivī́ jīrádānuḥ |
ā́paś cid asmai ghr̥tám ít kṣaranti yátra sómaḥ sádam ít tátra bhadrám ||2||

Ни жара не сожгла, ни мороз не ударил.
Да разверзнется земля, исходящая влагой!
Конечно, воды струят ему только жир.
Где сома, там всегда хорошо.

Let not the Sun's heat burn, nor cold destroy her. Let Earth
with all her quickening drops burst open.
Even for her the waters flow, and fatness: where Soma is even
there is bliss for ever.