avś_20.136.01.

य॒द् अस्या अंहुभे॒द्याः कृधु॒ स्थूल॒म् उपा॒तसत् ।
मुष्का॒वि॒दस्या एजतो॒ गोशफे॒ शकुला॒व् इव ॥१॥

yád asyā aṃhubhédyāḥ kr̥dhú sthūlám upā́tasat |
muṣkā́vídasyā ejató gośaphé śakulā́v iva ||1||

Si quis in hujus tenui rima praeditae feminae augustias
fascinum intromittit, vaccae ungularum et Sakula. rum pisci-
um more pudenda ejus agitantur.

avś_20.136.02.

य॒दा स्थूले॒न प॒ससाणौ मुष्का॒ उ॒पावधीत् ।
वि॒ष्वञ्चा वस्या॒ व॒र्धतः सि॒कतास्व् एव ग॒र्दभौ ॥२॥

yádā sthūléna pásasāṇau muṣkā́ úpāvadhīt |
víṣvañcā vasyā́ várdhataḥ síkatāsv eva gárdabhau ||2||

Quum magno pene parvula ejus pudenda vir percutit, huc et
illuc ilia increscunt veluti duo asini in solo arenoso.

avś_20.136.03.

य॒द् अल्पिकास्व॑ल्पिका क॒र्कधूके॒वष॒द्यते ।
वासन्तिक॒म् इव ते॒जनं य॒न्त्य् अवा॒ताय वि॒त्पति ॥३॥

yád alpikāsvàlpikā kárkadhūkévaṣádyate |
vāsantikám iva téjanaṃ yánty avā́tāya vítpati ||3||

Quum parvum, admodum parvum, Ziziphi Jujubae quasi granum
in eam incidit, ventris ejus partes interiores, velut verno
tempore arundo, extentae videntur.

avś_20.136.04.

य॒द् देवा॒सो ललामगुं प्र॒विष्टीमि॒नम् आविषुः ।
सकुला॒ देदिश्यते ना॒री सत्य॒स्याक्षिभु॒वो य॒था ॥४॥

yád devā́so lalāmaguṃ práviṣṭīmínam āviṣuḥ |
sakulā́ dediśyate nā́rī satyásyākṣibhúvo yáthā ||4||

Si Dii mentulae intumescenti faverunt, cum femoribus suis se:
ostentat femina tanquam vero testi.

avś_20.136.05.

महानग्न्य॑तृप्नद्वि मो॒क्रदद॒स्थानासरन् ।
श॒क्तिकान॒ना स्वचम॒शकं सक्तु प॒द्यम ॥५॥

mahānagnyàtr̥pnadvi mókradadásthānāsaran |
śáktikānánā svacamáśakaṃ saktu pádyama ||5||

Magnopere delectata est arnica: ut equns solutus adveniens
vocem edidit: Vaginam juvenis! pene percute: medium.
femur paratum est.

avś_20.136.06.

महानग्न्यु॑लूखलम् अतिक्रा॒मन्त्य् अब्रवीत् ।
य॒था त॒व वनस्पते नि॒रघ्नन्ति त॒थैवेति ॥६॥

mahānagnyùlūkhalam atikrā́manty abravīt |
yáthā táva vanaspate níraghnanti táthaiveti ||6||

Arnica, pilam superans, dixit: Ut tua, Arbor, ! (verbera) pinsunt,
sic etiam nunc (hic me permolit).

avś_20.136.07.

महानग्न्यु॒प ब्रूते भ्रष्टो॒था॒प्यभूभुवः ।
य॒थैव॒ ते वनस्पते पि॒प्पति त॒थैवेति ॥७॥

mahānagnyúpa brūte bhraṣṭóthā́pyabhūbhuvaḥ |
yáthaivá te vanaspate píppati táthaiveti ||7||

Arnica eum alloquitur: Tum etiam tu defecisti. Ut tua. Arbor!
(verbera) Pinsunt, sic etiam nunc (me permole).

avś_20.136.08.

महानग्न्यु॒प ब्रूते भ्रष्टो॒था॒प्यभूभुवः ।
य॒था वयो वि॒दा॒ह्य स्वर्गे॒ नम॒व॒दह्यते ॥८॥

mahānagnyúpa brūte bhraṣṭóthā́pyabhūbhuvaḥ |
yáthā vayo vídā́hya svargé namávádahyate ||8||

Arnica eum alloquitur: Tum etiam tu defceisti. Ut silvae ignis.
inflammatur, sic ardent mea membra.

avś_20.136.09.

महानग्न्यु॒प ब्रूते स्वसावे॒शितं प॒सः ।
इत्थं॒ फ॒लस्य वृ॒क्षस्य शू॒र्पे शूर्पं भ॒जेमहि ॥९॥

mahānagnyúpa brūte svasāvéśitaṃ pásaḥ |
ittháṃ phálasya vŕ̥kṣasya śū́rpe śūrpaṃ bhájemahi ||9||

Arnica eum alloquitur: Fauste infixus est penis; arboris fructu
celeriter fruamur.

avś_20.136.10.

महानग्नी॒ कृकवाकं श॒म्यया प॒रि धावति ।
अयं॒ न विद्म॒ यो॒ मृगः॒ शीर्ष्णा॒ हरति धा॒णिकाम् ॥१०॥

mahānagnī́ kr̥kavākaṃ śámyayā pári dhāvati |
ayáṃ na vidmá yó mr̥gáḥ śīrṣṇā́ harati dhā́ṇikām ||10||

Arnica cum fuste gallum circumcurrit. Nos nescimus quae
bestia pudendum muliebre in capite gerat.

avś_20.136.11.

महानग्नी॒ महानग्नं॒ धा॒वन्तम् अ॒नु धावति ।
इमा॒स् त॒द् अस्य गा॒ रक्ष य॒भ मा॒म् अद्ध्यौदन॒म् ॥११॥

mahānagnī́ mahānagnáṃ dhā́vantam ánu dhāvati |
imā́s tád asya gā́ rakṣa yábha mā́m addhyaudanám ||11||

Arnica post currentem amatorem currit: Has ejus boves custodi
tu. Me futue: coctam oryzam ede.

avś_20.136.12.

सु॒देवस् त्वा महा॒नग्नीर् ब॒बाधते महतः॒ साधु खोद॒नम् ।
कुसं॒ पी॒वरो॒ नवत् ॥१२॥

súdevas tvā mahā́nagnīr bábādhate mahatáḥ sādhu khodánam |
kusáṃ pī́varó navat ||12||

Fortunatus, Arnica, te opprimit. Bona est magni viri fututio,
Macrum pinguis. femina obtineat. Futue me, etc.

avś_20.136.13.

वशा॒ दग्धा॒म् इमाङ्गुरिं॒ प्र॒सृजतोग्र॒तं परे ।
महा॒न् वै॒ भद्रो॒ य॒भ मा॒म् अद्ध्यौदन॒म् ॥१३॥

vaśā́ dagdhā́m imāṅguríṃ prásr̥jatográtaṃ pare |
mahā́n vái bhadró yábha mā́m addhyaudanám ||13||

Sine digito mulcta vacca vanankaram producit, Magna et
bona est Aegle Marmelos. Futue me, etc.

avś_20.136.14.

वि॒देवस् त्वा महा॒नग्नीर् वि॒बाधते महतः॒ साधु खोद॒नम् ।
कुमारिका॒ पिङ्गलिका॒ का॒र्द भ॒स्मा कु धा॒वति ॥१४॥

vídevas tvā mahā́nagnīr víbādhate mahatáḥ sādhu khodánam |
kumārikā́ piṅgalikā́ kā́rda bhásmā ku dhā́vati ||14||

Infelix, Amice, te opprimit. Bona est magni viri fututio. Flava
puollula, opere suo perfecto, procurrit.

avś_20.136.15.

महा॒न् वै भद्रो॒ बिल्वो॒ महा॒न् भद्र उदुम्ब॒रः ।
महां॒ अभिक्त॒ बाधते महतः॒ साधु खोद॒नम् ॥१५॥

mahā́n vai bhadró bilvó mahā́n bhadra udumbáraḥ |
mahā́m̐ abhiktá bādhate mahatáḥ sādhu khodánam ||15||

Magna certe et bona est Aegle Marmelos. Bona est magna
Ficus Glomerata. Magnus vir ubique opprimit. Bona est
magni viri fututio.

avś_20.136.16.

यः॒ कुमारी॒ पिङ्गलिका॒ व॒सन्तं पीवरी॒ लभेत् ।
तै॒लकुण्डमि॒माङ्गुष्ठं॒ रो॒दन्तं शुदम् उ॒द्धरेत् ॥१६॥

yáḥ kumārī́ piṅgalikā́ vásantaṃ pīvarī́ labhet |
táilakuṇḍamímāṅguṣṭháṃ ródantaṃ śudam úddharet ||16||

Quem macrum factum puella flava pinguisque capiat sicut
pollicem ex olei cado fossorem ilium extrahat.